Yade

Onderstaande boek heeft 158 woorden en schreef ik voor het radioprogramma Taalstaat.
Ik begrijp dat het een ‘bijna niet voor te lezen boek’ is.
Ik daag de makers van het programma uit om hem toch ten gehore te brengen…
Omdat een boek vooral gelezen mag worden… :)

Yade

Je steunt op de tafel
omdat je hebt besloten
om almaar
te staren
naar de groeven
in je handen
en de noesten
in de planken.
Ik laat je alleen, pap.
Ik bekijk een poster
en weet dat je op weg bent
naar de man
die me toelacht.

Hij staat straks op het toneel
en zegt dat mijn voornaam
begint met een “Y”,
dat ik 27 ben
en altijd zal blijven.
Er was geen pijn,
zegt hij,
toen ik ervoor koos
om langer onder water te blijven
dan mijn longen aan konden.
Straks ben je gerustgesteld,
dan ga je hem omhelzen
met het zout van je tranen
tussen jullie in.

Dan ook besef jij
dat de zeemeermin
geen verkeerde vriendin was.
Ik was het zelf,
op zoek naar rust.

Je staart  naar de groeven
en de noesten
en weet dat je me mist.
Ik mis mezelf ook.

Extra: Over mijn verse novel ‘ik, Lente’ helemaal geschreven in bovenstaande stijl… lees:

http://www.jeltevanderkooi.nl/ik-lente/

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *