wakklapslee

korneelWakklapsleerijden
Meester Korneel kwam deze hele week onuitgeslapen de klas binnen. Dat kwam, zo zei hij, omdat hij niets wilde missen van de Olympische spelen. Vanmorgen was hij nog slaperiger dan slaperig op school gekomen. En daarbij had hij een vreemd rood wit blauw gestreept plastic lint als een soort ketting om zijn hals hangen.
Hij mompelde en mopperde zo nu en dan een beetje op zichzelf. Dat kwam vast omdat hij slaaptekort had.
‘Grmpfff eeeeh… dus… rekenen, taal… wat staat er eigenlijk op het programma?’, mompelde hij tegen zichzelf.
Wij wisten allemaal dat we zouden moeten gaan rekenen, dat had meester drie minuten geleden nog gezegd maar hij wist het niet meer.
‘We zouden het toch hebben over de Olympische spelen’, zei Henke.
Meesters ogen begonnen iets meer te stralen.
’Olympische spelen… tja… daar zeg je me wat. De Olympische spelen! Natuurlijk, dat was het. Ik wil nog een keer meedoen’, mompelde meester.
Er ging een plezierige siddering door het lokaal.
‘Met wat dan wel niet, meester?’, vroeg ik.
‘Hoe bedoel je, Steen?’, vroeg meester aan mij.
‘Nou gewoon, met welke sport wil meester mee doen? Want dan moet meester wel oefenen hoor!’
’Ach en wee… eeehh… natuurlijk moet ik oefenen. Ik denk dat ik mee doe aan eeeeehh… hmpff… grrrr… pffff…’. Meester Korneel stootte allerlei vreemde geluiden uit. Dan wist ik wel hoe laat het was. Hij was aan het denken. Ik zag de wallen onder zijn ogen meedansen met zijn knarsende hersenen. Ik zag zijn handen een beetje onhandig door de lucht zweven. Hij was aan het denken en ik dacht mee. Ik kon niet bedenken met welke sport meester mee zou kunnen doen.
’Ik ga meedoen met ijspegeldarten’, zei meester opeens.
Ik keek naar Jarig en Jarig naar mij.
‘IJspegeldarten!!!”, riepen we alletwee tegelijk.
‘Ja, ijspegeldarten. Je weet wel, die nieuwe olympische sport. ’Je moet met zeventien ijspegels, elk van zevenendertig millimeter doorsnee, op het ijspegeldartbord gooien. Wie de meeste punten heeft, heeft gewonnen. Simpel hè?’
Meester Korneel keek in het rond alsof hij al een gouden medaille had gewonnen.
‘Klinkt goed, meester maar ik heb het niet in de krant zien staan. Volgens mij is het geen Olympische sport’, zei Humphrey met opgetrokken wenkbrauwen. Het was alsof Humphrey niet zeker wist of ijspegeldarten wel of niet een sport was.
’Wat weet jij dan van de Olympische spelen, Humphrey? Aan welke sport zou jij wel mee willen doen?’
’Schaatsen natuurlijk, meester. Ik wil wel net zo goed zijn als Kren Svamer’, zei Humphrey.
‘Juist ja, Kren Svamer… dus. Die ken ik. Volgens mij heet hij een beetje anders maar ach… niet belangrijk. Weet je, hij heeft ook een neef, en de buurman van die neef is de opa van het meisje dat in het huis woont, hier aan het eind van de straat. Kren Svamer dus, de schaatser. Ja, die wil ik ook wel zijn. Ik heb hem een keer ontmoet. Toen deden we mee aan een wedstrijd eeeeh… hoe heette dat ook al weer. Oh ja, kunstrijden op de klapslee.’
Jarig keek mij aan en ik keek Jarig aan.
‘Kunstrijden op de klapslee!!!’, riepen we alletwee.
‘Ja, wat dacht je wat. Het zou een Olympische sport worden. Ik had, dat zul je begrijpen, de sport zelf bedacht. Ik had de spelregels allemaal op papier gezet en toen werd ik uitgenodigd om te laten zien wat het was. Ze hadden Kren Svamer ook uitgenodigd en ja… ik heb natuurlijk gewonnen.’
’Maar wat moet je dan doen bij kunstrijden op de klapslee?’, vroeg Marieke.
‘Oh eeehh… dat eh… dat gaat heel makkelijk. Je moet allerlei kunstjes doen op de klapslee, op het ijs natuurlijk. En er is een jury bij die punten mag weggeven. Om je een voorbeeld te geven. De dubbele rietburger is drie punten waard, en de forsburieflop vier. De driedubbelde axel f is vijf punten waard en de sherryflipflap zes.’
‘Klinkt goed, meester. Maar waarom is het dan geen Olympische sport geworden?”, vroeg Charlie.
‘Ach… eeeh. Ik denk dat ze vonden dat het niet spannend genoeg was.’
Dat klonk erg vaag.
’Heb je ook geoefend, meester?’, vroeg Elle Mieke.
‘Of ik geoefend heb? Heb ik geoefend? En of ik heb geoefend! Vorige week nog, op de ijsbaan is het bos. Tjonge jonge, jullie hadden er bij moeten zijn. Het ging machtig mooi. Ik rende achter de klapslee aan tot ik de juiste snelheid had en daarna liet ik me op mijn buik op de klapslee vallen. In de eerste vliegende glijrit had ik de tijd om een driedubbele axel f uit mijn klapslee te goochelen en daarna ook nog een dubbele rietburger. Mensen aan de kant van de ijsbaan keken hun ogen uit. De tweede glijrit was eigenlijk nog superder dan super, het werd een allersuperste glijdende rit. Ik rende achter de klapslee aan, haalde een nieuwe topsnelheid en ging op mijn knieën op de ziedend voortrazende slee zitten. Dat moet als je de forsburieflop wilt doen namelijk. De forsburieflop lukte compleet. Ik had toen ook nog tijd om me om te draaien en de sherryflipflap te doen. Je had me moeten zien maar ja… jullie hebben me niet gezien, jammer genoeg’, zei meester Korneel.
‘Ik heb u wel gezien, meester’, klonk het van achter uit de klas. ‘Of eigenlijk over u gelezen.’
Iedereen draaide zich om naar Majorie. Normaal zegt ze niets. Nu wel.
Meester Korneel keek haar aan.
‘Waar dan en hoe dan en waarom dan en hoezo dan?’, vroeg hij.
‘In de krant! Vorige week stond u in de krant. Ik heb het stukje uitgeknipt maar ik wist niet dat het verhaal over u ging. Nu weet ik het wel, door wat u net zei.’
‘Oh… eh… ja, nee. Ik? In de krant? Nee toch?! Pak jullie weektaak ma…’
‘Nee meester. Hier is het’, zei Majorie kalm en bedaard.
Majorie pakte uit haar broekzak een verfrommeld stukje krantenpapier. Ze vouwde het open en begon op een plechtige manier voor te lezen.
‘Klapsleeër rijdt in wak.
Van onze speciale winterschrijver Yep Vlamer.
Gisteravond, vlak voordat de ijsbaan dicht zou gaan is er een bizar ongelukje gebeurd. Een man waarvan we niet weten wie het is of waar hij vandaan komt haalde vreemde kapriolen uit op een klapslee. Hij sjeesde als een halve wilde tussen de schaatsers door die hun uiterste best moesten doen om hem te ontwijken. De klapsleeër haalde verschillende vreemde trucjes op de slee uit. IJsbaanveger Tobert Ter Lingen zag hem gaan. ‘Hij was aan het trainen voor de Olympische spelen’, zo had de klapsleeënde man tegen Ter Lingen gezegd. Na een minuut of tien had hij een keer geschreeuwd: ‘Olympische spelen, hier kom ik aan!’ Daarna was de onfortuinlijke man hard hollend met zijn klapslee over het ijs gevlogen. Hij ging liggen op de slee en was gaan glijden. Waarschijnlijk had hij niet gezien dat er een wak in het ijs zat, een gapend zwart gat. Het was afgezet met rood wit blauw lint maar daar is hij onderdoor geschoven, zo het koude water in. IJsbaanveger Ter Lingen was snel ter plekke om de druipnatte klapsleestuntelaar uit het water te trekken. ‘Hij zei nog ‘asjemenunooitniet, dat was een bizoendere ervaring, en is toen weggelopen, dwars door het rood wit blauwe lint, met de klapslee.’
De klapsleeër is een muts verloren tijdens de wakduik. IJsbaanveger Ter Lingen heeft de muts kunnen redden. Hier een foto van de muts.’
Majorie liet het krantenartikel zien met de foto van de muts van meester Korneel.
‘Dat is toch uw muts, meester?’, vroeg Okki.
‘Hmmmm, tsss, hoepsiedoepsie zeg. Wat zal ik zeggen? Eeeeeh, pak je weektaak maar’, zei meester Korneel bedremmeld.
Majorie begon te lachen. Marieke en Henke volgden. Daarna konden Jarig en Humphrey, Charlie en ik ons lachen niet inhouden en voor we het wisten lag iedereen dubbelgevouwen lachend in een deuk. Meester glimlachte een beetje, toen een beetje meer dan een beetje en tenslotte lachte hij als hardste met ons mee.
‘Tja’, zei hij. ‘Ik zal waarschijnlijk nooit meedoen aan de Olympische spelen. Of het moet zijn op het onderdeel wakglijden op de klapslee.’
‘U heeft in elk geval wel een mooie medaille, meester’, zei Majorie. Ze wees naar het rood wit blauwe lint dat meester Korneel om had.
‘Dat kun je wel zeggen, Majorie, dat kun je zeker en vast wel zeggen.’
Zo grinnikten we ons door de morgen. En iedereen mocht even het rood wit blauwe overwinningslint om hebben van onze Olympische meester Korneel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *