stoer

075Soms gaan mijn gedachten hun eigen gang. Dat noem ik genieten. Dan nemen ze mee terug en ik laat me bij de hand nemen, terug in de tijd. Om daar (terug in de tijd) weer even stil te staan bij het geweldige vak dat ik had: onderwijzer, meester, leerkracht, directeur… Mijn gedachten komen uit bij Andries en dus bij het kind in mezelf. Ik geniet.

Andries doolt ’s morgens door de gang. Andries zijn beroep is kleuter, hij vult de hele dag met hard werken maar het lukt hem niet altijd even goed. Soms is hij net op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, dan botst hij tegen een collega kleuter op, dan waait er fijnzand door de lucht en als we dan vragen wie er met zand heeft gegooid dan wrijft hij zijn handen onschuldig langs elkaar terwijl het bewijsmateriaal tergend langzaam naar beneden dwarrelt. Andries rent met zijn korte benen zo snel als hij kan over het schoolplein, hij wil overal bij zijn en natuurlijk niks missen. Als we naar een vertelplaat kijken dan weet hij de antwoorden soms al voordat ik de vraag heb gesteld maar als hij antwoord moet geven dan komt hij er net even niet uit. Andries is vroeg op school vandaag. Hij drentelt door de gang, weet niet of hij in de kring gaat zitten om een boek te lezen of dat hij naar buiten wil.
,,Ik heb mijn jas al uitgedaan”, zegt hij.
,,Wat ga je doen dan? Ga je naar buiten of blijf je binnen?”, vraag ik in de loop.
,,Ik heb een nieuw T-shirt aan. Van Ajax”. Andries wijst trots op zijn T shirt.
,,Mooi”.
,,Heb ik gekregen van Robs moeder. Ik heb ook nieuwe sokken.”
,,Nu kun je nog harder rennen zeker.”
“Ik ga naar buiten hoor.”
Andries heeft mijn opmerking niet helemaal gehoord en schiet, vlug als water, langs me naar buiten. Ik ga verder met het voorbereiden van een paar lessen. Ik heb vogelkastjes meegenomen en takjes uit de tuin. Ik ben van plan om de kinderen te laten zien en te laten ervaren hoe moeilijk het is om een vogelnestje te maken in een vogelkastje.
Ik leg de spullen klaar, verstop de vogelkastjes nog even en voel dat er iemand achter me staat. Terwijl ik me omdraai weet ik dat het Andries is. Hij kijkt me bedremmeld aan.
,,Ik mag niet stoer doen van Rob”, zegt hij verontwaardigd.
,,Dus…. Je mag niet stoer doen.” Mijn hersenen tollen en rammelen. Wat is de betekenis van deze zin. Dan weet ik het. Andries loopt natuurlijk in het Ajax shirt dat eerst van Rob was. Rob ziet Andries op het schoolplein de sterren van de hemel rennen, hij ziet Andries als een echte profvoetballer achter de wind aanvangen, hij ziet Andries schijnbewegingen maken rond de speeltoestellen waarna hij juichend de toekomst dichterbij haalt. En dat is misschien niet zo leuk om te zien, iemand anders in jouw shirt. Dan moet je er even een opmerking over maken.
,,Je mag van mij de hele dag zo stoer doen als je zelf wilt Andries.”
Andries draait zich om en zoeft op zijn allerstoerst naar buiten.
Later die dag, als hij me meehelpt takjes in een vogelkastje te krijgen kijk ik naar hem.
,,Wat zie jij er stoer uit,” fluister ik. ,,Dat komt van mijn Ajax shirt”,zegt hij glunderend terug.

2 gedachten over “stoer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *