klein beetje verkeerd

2013 051 “ook de zwaarste steen komt ooit in beweging”

Vandaag weer veel in de auto gezeten. Heerlijk de tijd om na te denken terwijl ik zoevend van de rechter naar de linkerbaan zweef. Geen muziek aan en luisteren naar de geluiden in mijn hoofd. Ik kom in veel scholen en in nog veel meer klassen en mag het gedrag van het kind en zijn leerkracht observeren. Echt kijken waar communicatie goed gaat of waar er ruis op de lijn zit tussen meester/juf en het kind. Kijken welke functie het gedrag van het kind heeft én kijken hoe de leerkracht er wel of niet voor zorgt om het kind prettig in zijn vel te laten zitten. En gisteren stond ik voor 120 leerkrachten. Ik mocht vertellen. Het onderwerp: de kracht van de leerkracht: hoe bereik ik élk kind! Aan de hand van het Process Comunication Model (PCM)
Na afloop werd de mening  van de aanwezigen gepeild en kan ik zeggen dat elke leerkracht is geraakt door het verhaal dat ik mocht vertellen.
Vandaag in de auto gezeten. Genoeg tijd om te luisteren naar de mooie gesprekken die ik gisteren op heb gevangen.
“Ik weet hoe ik elk kind bereik, hoe ik elk kind bereik, bereik…” zong vandaag door mijn hoofd. Ik had geen radio nodig om de mooiste muziek te horen…

Vandaag vond ik dit stukje terug… en de muziek gaat door!

‘Als een pak halfvolle melk half vol is zit er dan nog maar een kwart in?’ was een vraag die me gesteld werd door Erik van groep zeven. De vraag had niets met het onderwerp van de les begrijpend lezen te maken (waarin het ging over de Romeinen) maar Erik stelde hem tussen neus en lippen door met een guitige glimlach op zijn gezicht. Ik heb een antwoord gegeven waar hij tevreden mee was waardoor we onze aandacht weer konden richten op pretoren, consuls, quaestoren en andere Romeinse machthebbers. De vraag van Erik spookte me later die dag weer door het hoofd.
Ik liep door de gang toen ik Paul uit groep 2 zag staan. Hij was net met zijn hoofd tegen een deur aan gelopen. Hij wreef dapper en hard over zijn voorhoofd terwijl hij probeerde de pijn te verbijten.
‘Je veegt je voorhoofd er nog af als je zo door gaat’, mompelde ik.
Hij keek me aan met grote ogen. Ik kon aan hem zien dat hij twijfelde. Werd hij nu voor de gek gehouden of niet?
‘’t Is al weer over hoor’, zei Paul.
‘Mooi. Geen deuren meer tegen komen hè?’
Hij veranderde snel van onderwerp. Terwijl hij naar de kapstokken wees vroeg hij:
‘Meester, mag ik wel met zonder jas naar buiten?’
Met zonder jas. Paul vroeg of hij met zonder jas naar buiten mocht.
Een klassieker (die hoort bij een patatje met zonder mayonaise).
‘Nee, het is nog veel te koud’, antwoordde ik.
‘Okay’, zei Paul, pakte zijn jas, deed hem aan en vertrok door de kleuteringang naar buiten. Alsof de dag nog geen leuke uitspraken en vragen genoeg had opgeleverd kwam als klap op de vuurpijl Tim de gang op lopen. Helemaal uit het lood geslagen keek hij wezenloos om zich heen. Ik zag duidelijk aan zijn houding dat hij ergens mee zat. Ik keek eens goed en zag dat hij zijn jas verkeerd had aangetrokken. Hij had zijn armen wel in de mouwen gestopt maar de onderkant van de jas kwam achter zijn hoofd uit en de muts hing ergens onder aan te bungelen. Hij kon niet zien wat hij verkeerd had gedaan en snapte er niets van. Hij had zijn armen toch in zijn mouwen gedaan? Waarom kreeg hij zijn jas dan niet goed aan? Waarom kreeg hij de rits niet te pakken? Zijn jas had alle vorm verloren en daardoor stond hij er bij als een dood vogeltje.
‘Wat is er Tim?’ vroeg ik hem.
‘Mijn jas zit een heel klein beetje verkeerd’, was zijn mooie antwoord.
‘Kom maar even, dan maken we hem weer.’
Dankbaar om mijn aanbod stapte hij op me af. Ik bevrijdde hem uit zijn benarde situatie en liet hem zijn jas goed aan doen.
‘Wat ga je buiten doen?’, vroeg ik hem terwijl hij weg liep.
‘Ik ga met Paul spelen’, zei Tim.
‘Kijk je even of zijn voorhoofd er nog aan zit.’
Deze laatste opmerking hoorde hij gelukkig niet.
Ik liep glimlachend met zonder jas terug naar het taallokaal.

meer over PCM: http://www.compaengroep.nl/uploads/downloads/flyer_pcm_met_data_trainingen_2014.pdf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *