kerstwoorden

kerst 1

Tijn en de bijna vergeten kerstwoorden
,,Tijn!”
,,Jahah.”
,,Wat heb ik je gezegd. Doe het licht uit!”
,,Okay dan”, moppert Tijn. Hij ligt in bed, en leest zijn boek. Zijn moeder is al een paar keer bij hem geweest, om te zeggen dat het licht uit moet. Tijn is er flauw van. Hij wil het boek uitlezen. Hij moet het boek uitlezen. Hij zal het boek uitlezen. Maar hij weet dat zijn moeders geduld op is. Teleurgesteld legt hij zijn boek weg, doet het licht uit, en gaat op zijn rug liggen. Hij staart naar het plafond, terwijl hij hoort dat zijn ouders naar bed gaan. Tijn blijft wakker. Zijn gedachten zitten nog steeds in het boek dat hij op zijn verjaardag heeft gekregen. “Voor Tijn, van Machteld” staat er voor in.
Het boek gaat over Emiel en Sandra, twee kinderen die op zoek zijn naar de betekenis van kerst. Samen hebben ze ’s nachts ingebroken in de bibliotheek, omdat ze denken dat daar genoeg bijna vergeten kerstwoorden te vinden zijn. Tijn zucht. Hij was net in gedachten met Emiel en Sandra in een hoekje van de bibliotheek gaan zitten, vlak bij het grote raam. Daar hadden ze een stapel witte velletjes papier neergelegd. Ze hadden al verschillende kerstwoorden opgeschreven, met een dikke zwarte stift. Tijn beleefde het avontuur van Emiel en Sandra mee. Sterker nog, hij had het gevoel dat hij Emiel was, zo goed was het boek geschreven.

,,Ik kan niet slapen”, mompelt Tijn.
Voor hij het weet is hij onder zijn dekbed vandaan gegleden. De vloer is koud. Tijn trekt zijn dikke sokken aan, en glijdt in zijn broekspijpen. Hij trekt zijn lekkere dikke trui aan, pakt zijn boek en sluipt dan naar beneden. Jas aan, sjaal om, handschoenen om zijn knuisten, schoenen aan. Deur open, naar buiten.

Koud is het. Tijn doet de deur achter zich dicht en loopt bij huis vandaan, zonder gedachten. Hij wil het boek verder lezen. Hij wil weten welke woorden Emiel en Sandra hebben gevonden. Als eerste hadden ze het woord “licht”gevonden, en opgeschreven. “Ster” hadden ze ook opgeschreven, en “held”. Dat woord zou hij zelf niet hebben gekozen maar Emiel had het woord gevonden in een verhaal over een meisje dat de kerkklok had geluid toen ze een beginnende brand in het dorp had ontdekt. Ze hadden ook het woord “geloof” opgeschreven, en “kerstboom”. Tijn wil de spanning weer voelen als hij straks het boek gaat lezen. Tijn krijgt nu al weer het gevoel dat hij in het boek rond loopt. Dat heeft ook te maken met de manier waarop de schrijver de bibliotheek had beschreven. De bibliotheek uit het boek lijkt op de bibliotheek waar hij zelf altijd komt. Zijn bibliotheek staat bij het theater, en heeft spannende hoekjes om in weg te duiken, en is een mooie plek om te dwalen tussen de rekken met de mooiste boeken van de wereld. Tijn komt met het boek in zijn gehandschoende hand in de buurt van de bibliotheek. Zijn ogen tranen een beetje van de kou. Daardoor weet hij niet zeker of dat wat hij ziet wel echt zo is.
Tijn wrijft in zijn ogen. Ja hoor, hij heeft het goed gezien. Er loopt een man bij de bibliotheek. De man kijkt door het raam van de bibliotheek naar binnen.
Hij lijkt te schrikken als hij Tijn achter zich hoort.
,,Dag Tijn”, zegt de man.
,,Hoe weet u mijn naam?”, zegt Tijn, ,, en wie bent u?”
,,Om maar direct antwoord te geven op je tweede vraag. Ik ben Jurre. Jurre Christ, en ik weet veel meer dan ik zelf altijd denk. Daarom weet ik ook dat je Tijn heet, en dat je wilt weten welke woorden bij kerst horen.”
Tijn kijkt de oude man eens goed aan. Hij kent hem niet.
Toch komt zijn naam hem vaag bekend voor.
De man die zichzelf Jurre Christ noemt heeft zich, net als Tijn, warm aangekleed. Het valt Tijn op dat Jurre een stapel papier in zijn handen heeft.
,,Heb je het boek meegenomen, Tijn?’, vraagt Jurre opeens.
,,Eh…. ja, volgens mij wel”, antwoordt Tijn verbaasd.
,,Ha ha, volgens jou wel. Ik zie het in je hand jongeman. Je hebt het boek van Emiel en Sandra bij je. Het boek van de bijna vergeten kerstwoorden. Niet opgevallen dat het om deze bibliotheek gaat? Dit is de plek waar het verhaal zich afspeelt.”
,,Dacht ik al”, mompelt Tijn.
,,Heb je het al uit? Ach nee, natuurlijk niet. Hebben ze het woord “kerstboom” al gevonden?”, vraagt Jurre.
,,Ja, dat hebben ze al gevonden. En “kerstster”, en “nieuwsgierigheid”, en “stal”, en “kerstmarkt”, en ….”
,,gezelligheid”, vult Jurre aan.
Tijn schudt zijn hoofd.
,,Nee, dat woord hebben ze nog niet gevonden”, zegt Tijn.
,,Kijk, hier.” Jurre pakt het boek uit de handen van Tijn, en slaat hem open.
,,Hier, op bladzijde 123 staat het woord gezelligheid. En op 131 staat het woord “doolhof”. Ook al zo’n belangrijk woord voor kerst.”
,,Hoezo?”, vraagt Tijn.
,,Veel mensen hebben geen zin in kerstmis. Omdat ze eenzaam zijn, en alleen, of alleen en eenzaam. Voor die mensen lijkt het net of ze in het doolhof zitten, en er niet meer uitkomen, zelfs niet met kerst.”

Jurre Christ geeft het boek terug aan Tijn. Op dat moment valt er een blaadje uit Jurres hand.
Tijn pakt het op. Hij wil het terug geven aan de oude man, maar hij ziet dat er een woord op het blad staat, geschreven met zwarte inkt.
,,doolhof”, leest Tijn hardop.
,,Dat is toevallig”, zegt Tijn.
,,Ach, soms denk je dat toeval bestaat, maar dan kom je er achter dat niets toeval is”, zegt Jurre geheimzinnig.
,,Wat staat er op die andere vellen?”, vraagt Tijn.
,,Kijk maar”, zegt Jurre zacht.
Tijn neemt de stapel uit Jurres handen, en leest wat er op de bladen staat.
,,kerst…. licht… held… geloof…. stal…. “.
Tijn kijkt verbaasd naar Jurre.
,,Dit zijn de woorden uit het boek, de woorden die Emiel en Sandra zochten. Maar eh… hoe , en wat… waarom?”, vraagt Tijn stotterend.
,,Ik kan het jou wel vertellen, Tijn. Ik hou van kerst, en van de woorden die met kerst te maken hebben. Ik hou van de bijna vergeten woorden in het boek dat je bij je hebt, de woorden van Emiel en Sandra. En ik hoop dat er meer mensen zijn die de woorden mooi vinden. Ik heb de woorden opgeschreven, en punaises meegenomen. En nu ga ik de woorden op de bibliotheek prikken, omdat ze hier gevonden zijn.”
,,Maar heb je dit boek dan ook gelezen. Je weet er zoveel van!”
Jurre kijkt met zijn heldere ogen naar Tijn.
,,Wie zal het zeggen”, mompelt hij, en haalt zijn schouders op.
,,Mag ik meehelpen?”, vraagt Tijn.
,,Tuurlijk, daarom ben je hier”, zegt Jurre geheimzinnig.
Tijn krijgt een paar vellen papier, en een doosje punaises van Jurre.
Tijn legt zijn boek op het fietsenrek. Hij loopt naar het raamkozijn, en pakt een vel papier.
,,Vertellen”, staat er op. Tijn prikt het woord in het kozijn.
Vervolgens prikt hij “samen”op, en “feest”, en “geboorte”, en “trots”, en “kaarsjes”.
Jurre is ook aan het prikken. Hij prikt “kerstkrans”, en “chocolademelk”, en “Bethlehem”.
Na een paar  minuten hebben ze op deze manier een heleboel woorden vastgeprikt. Kerstwoorden uit het boek van Tijn.

,,Dank je Tijn”, zegt Jurre, als ze klaar zijn.
,,Graag gedaan”, zegt Tijn.
,,Ik zou maar snel naar huis gaan, als ik jou was”, zegt Jurre.
Tijn knikt. Hij is moe.
,,Dag Jurre.”
,,Tot ziens Tijn.”
Zo snel als hij kan loopt Tijn naar huis. Hij heeft het niet koud. Zijn wangen zijn rood en zijn benen lijken te zweven.
Stilletjes sluipt Tijn het huis binnen, kleedt zich uit, gaat liggen en valt in slaap.
Het lijkt of Tijn nog maar net slaapt als hij wakker wordt gemaakt door zijn vader.
,,Wakker worden, Tijn.”
Tijn gaat rechtop zitten. Hij kijkt zijn vader en moeder aan. Achter zijn ouders staat Dineke van de bibliotheek. Ze kijken hem vreemd aan.
,,Wat heb jij gedaan vannacht?”, vraagt zijn vader nieuwsgierig.
Tijn fronst zijn wenkbrauwen.
Dineke van de bibliotheek komt dichterbij.
,,Ik heb je boek gevonden. Ik nam tenminste aan dat hij van jou is. Je naam staat er in. Hij lag  bij de bibliotheek, op het fietsenrek”, zegt Dineke.
Tijn denkt na. Dan komt alles weer in hem naar boven. Van Jurre, en de woorden, en de vellen papier en de punaises.
,,Ik eh…”
Tijn vertelt wat hij die nacht heeft meegemaakt.

Zijn vader schudt zijn hoofd glimlachend een paar keer. Als Tijn is uitverteld, is het een tijdje stil.
,,Weet je dat zeker, Tijn. Van die man bij de bibliotheek?”, vraagt Dineke.
,,Ja hoor, hij heet Jurre. Jurre Christ.”
Dineke van de bibliotheek heeft Tijns boek meegenomen. Ze geeft het boek aan Tijn.
,,Kijk eens op de voorkant”, zegt ze.
Tijn pakt het boek aan en leest wat er op de voorkant staat.
,,Bijna vergeten kerstwoorden, geschreven door Jurre Christ”, fluistert Tijn.
Hij staart van het boek naar Dineke.
,,Jurre Christ woonde hier in het dorp. Tien jaar geleden is hij overleden. Je kunt hem niet tegen zijn gekomen.”
Tijn kijkt zijn kamer rond. Pas dan ziet hij een stapel papier liggen, en zijn dikke zwarte stift. Hij kijkt naar zijn handen. Er zitten zwarte strepen op.
,,Heb…. eh heb ik het dan helemaal zelf gedaan. Ik weet toch zeker dat Jurre… eh….ik…”
Tijn begint te huilen. Hij is in de war.
Zijn moeder aait hem over zijn bol.
,,Het is goed Tijn. Je hebt iets heel moois gedaan. Je laat aan iedereen de bijna vergeten woorden van kerst weer zien. Dat is goed, Tijn. Zo vergeet niemand ze.”
Dineke kijkt naar Tijn.
,,We weten niet hoe je het hebt gedaan, Tijn, maar de bibliotheek is mooi versierd met je kerstwoorden. En weet je, ik heb besloten om ze ín de bibliotheek te hangen. Ik wil je vragen of ik je stift mag lenen. Dan mogen bezoekers van de bibliotheek hun eigen kerstwoord opschrijven, en ophangen. Zo krijgen we nog meer nooit meer te vergeten kerstwoorden. Wat vind  jij daarvan, Tijn?”
,,Mooi. Mag ik dan helpen met de woorden binnen op te hangen?”
,,Tuurlijk. Kleed je maar aan, dan doen we het meteen.”

Helemaal wakker springt Tijn uit bed. Hij kleedt zich aan, pakt het boek en zijn zwarte stift.
Weer gaat hij naar buiten, nu samen met Dineke, nagestaard door zijn ouders, op weg naar de bibliotheek. Tijn is weer op weg naar de bijna vergeten kerstwoorden, zijn kerstwoorden. Of… nee… de kerstwoorden van iedereen.

2 gedachten over “kerstwoorden

  1. Hoi Jelte, Gijs en Nienke vonden het een leuk en spannend verhaal :-)! En ik vond het leuk om voor te lezen! Groetjes Karin

  2. Hoi Karin,

    Leuk dat je m hebt voorgelezen aan Gijs en Nienke. (ik zal hem ook nog voorlezen aan Tijn, die kent het verhaal nog niet eens…) :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *