de sneeuwklas

Meester Korneel beleeft veel en veel te veel.

We wilden na de pauze de klas in maar dat lukte niet. Charlie stond in de deuropening en blokkeerde ons de weg. Achter hem werd het een geduw en getrek.
‘Wat is er aan de hand?’ vroeg meester Korneel. ’Waarom gaan jullie de klas niet in?’
‘Charlie loopt niet door, meester,’ hoorde ik mezelf zeggen. ’Buiten is naar binnen gekomen,’ zei Charlie raadselachtig. Meester wurmde zich langs de file tot hij naast Charlie in de deuropening stond. ’Sakkerloot, floepsiedoepsie zeg. Wat is dit nu weer voor ongeinig sneeuwbraakfestijn?’ zuchtte hij.
Meester draaide zich om naar ons allemaal. ’Tsss. tja… dus… er is iemand geweest die dacht dat het wel leuk zou zijn om samengebalde sneeuwvlokken door het open raam in ons lokaal te gooien. Onze vloer lijkt wel een sneeuwballentapijt. Als we snel zijn kunnen we de sneeuw opruimen voor het verwaterend gesmolten is. Maar wacht eens… nee, wij ruimen het niet op. Dat mag degene doen die van de buitensneeuw binnensneeuw heeft gemaakt. Aan jullie verbaasde gezichten te zien heeft niet iemand van ons dat gedaan. We zullen de sneeuwgooier eens in de kraag vatten, We zullen hem of haar eens in de smiezen krijgen’,zei hij strijdvaardig.
‘Meester, wat is dat, in de smiezen krijgen?’ vroeg Elle Mieke.‘Tja… geen idee… dat zegt de directeur zo nu en dan als hij langs onze klas loopt. Ik hou je in de smiezen, meester Korneel’ zegt hij dan. Maar ja… geen idee wat smiezen zijn. We zullen de sneeuwgooier eens bij de kladden pakken ook al weet ik niet waar de kladden zitten. Wie oh wie is hier zo sneeuwbalsturig bezig geweest. Iemand een idee?’

Wie de naam als eerste fluisterde weet ik niet meer maar binnen zesentwintig seconden dacht iedereen zeker te weten dat Hessel uit groep 5 de dader zou moeten zijn geweest. “Hessel” klonk het eerst licht. “Hessel, Hessel” klonk het wat zwaarder dan licht. “Hessel, Hessel, Hessel” klonk het nog zwaarder dan zwaarder dan licht. ’Ik weet genoeg’, zei meester Korneel. Regelrecht liep hij kaarsrecht naar de deur van de klas van groep 5.
‘Gaan jullie maar stil stillezen’, zei hij tegen ons terwijl hij roffelend zijn vingers over de deur van de klas van groep 5 liet ratelen. Wij gingen ons lokaal binnen en lieten ons vallen op onze stoelen. We zaten tussen de sneeuwballen die ondertussen waterige plasjes waren geworden. Meester Korneel kwam niet veel later fluitend de klas binnen. ’Komt u maar verder, meneer Hessel,’ zei meester Korneel een beetje hard.
Hessel floot geen deuntje. Hij stapte over de drempel en zong een toontje lager dan hij normaal zong. Hij schuifelde stilletjes achter meester aan. ´Ga daar maar staan… ja, daar, voor in de klas.´ We deden of we lazen maar keken stiekem naar Hessel. Hessel keek wat witjes en schichtig van de één naar de ander. ´Dat was een mooi idee, Hessel,´ zei meester Korneel,´om te proberen een sneeuwpop ín onze klas te maken. Heel bijzonder. Heel erg bijzonder. Nog nooit vertoond ook. Echt nog nooit vertoond. Een sneeuwpop ín de klas. Gek zeg. Super zelfs eigenlijk. Dat iemand uit groep 5 van deze krakkemikkige school dát kan bedenken. Hoepsiefloeps zeg. Sakkerloot zelfs. Ik vroeg me af hoe je op zo’n nieuwerwets idee was gekomen!’ Meester Korneel keek naar de plasjes water en toen weer naar Hessel.

‘Nee, wacht… niets zeggen Hessel… ik denk dat je buiten op het plein een beetje alleen voor je uit liep te staren. Ik denk dat je zag dat onze klas een beetje kaal en saai en ook wat leeg is. Ik denk ook dat je zag dat het raam open stond. Ik denk dat je ook de sneeuwpoppen buiten op het plein zag en dat je toen dat geweldige idee kreeg. Ik denk dat je dacht dat je ook maar eens een binnensneeuwpop zou moeten gaan maken. Ja, ik denk dat het zo gegaan moet zijn, niet waar Hessel? Toch?’
Meester Korneel trok zijn wenkbrauwen huizenhoog op en Hessel knikte een pietepeuterig klein beetje. ’Wat knap van je zeg, om al die vierendertig sneeuwballen door dat ene kleine raampje naar binnen te gooien.’
‘Vijfendertig,’ fluisterde Hessel.
‘Juist ja, vijfendertig. Jammer alleen dat je mooie sneeuwpoppenplan een beetje in het water is gevallen. Je eh… tsja… Hessel… jongen… grote sneeuwvlokontdooier… ik heb ook een super idee. Lang zo goed niet als jouw idee maar toch. Daar ligt een vaatdoek. Als jij nu die vijfendertig waterige sneeuwballen opdweilt en steeds het doekje even uitwringt in deze bak dan heb ik daarna nog een nieuw superideetje. Goed?’
Hessel knikte. Wij gingen verder met het stil lezen in onze stilleesboeken en Hessel begon woordloos aan zijn opruimtaak. Meester Korneel liep fluitend door de klas terwijl Hessel dweilend en wringend een bak vulde met vochtige gesmolten sneeuwvlokken. Hij dweilde en dweilde en dweilde en dweilde en dweilde en dweilde. ’Geweldig Hessel,’ zei meester Korneel toen Hessel pufsteunend de laatste druppel uit het doekje had gewrongen.

‘Bijna klaar, jongen. Alleen deze twee plastic zakjes nog even vullen met dit gevloerde doorzichtige sneeuwsel uit de bak.’
Hessel deed braaf wat meester zei. ’Zo, nu gaan we samen naar de koelkast in het kamertje en stoppen deze waterzakjes in het diepvriesvak. Vanmiddag is het dan zo bevroren dat we ze op elkaar kunnen zetten. Dan hebben we een ijspop gemaakt van jouw gesmolten sneeuwballen. Goed idee toch?’
Hessel knikte heftig en samen met meester ging hij de klas uit. Even later kwam meester Korneel alleen de klas weer in.
‘Zo, dit varkentje hebben we even gewassen,’ zei meester. Zo schoon is het hier al lang niet geweest. Hij glimlachte grijnzend en wij grijnsden glimlachend terug. ’s Middags liet meester de glazige diepgevroren ijsman nog even aan ons zien. Toen ik naar huis ging zag ik meester Korneel nog even met Hessel praten. Hessel lachte opgelucht om iets wat meester Korneel zei. Met de ijsman in zijn hand liep Hessel de school uit. Een paar druppels water lieten een spoor op de vloer van de gang achter.
‘Ik denk dat de ijsman niet als ijsman thuis komt, meester,’ zei ik toen ik langs hem liep.
‘Ik denk het ook niet, Steen… ik denk zeker te weten dat dat niet het geval zal zijn.’

Een gedachte over “de sneeuwklas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *