Marisse

Marisse en Isra
Marisse met Isra, negen jaar geleden.
Isra is ontvoerd naar Libië na de moord op haar moeder Marisse 

Mijn lieve nicht Ananja postte giesteren deze oproep op facebook!

Lieve vrienden,
Weer doen we een poging om de moord op Maris en de ontvoering van Isra onder de aandacht te brengen. 
Morgenavond opsporing verzocht. Nederland 1 om 21.30 uur. Ik hoop dat jullie allemaal kijken en de link zo veel mogelijk delen. Komend jaar is het 10 jaar geleden en we hopen op nieuwe informatie !!!

Sterkte met het kijken!!

Ananja

Vanavond kijken naar opsporing verzocht dus. Waarom???
Hierom! ->

 

Ik had een nicht, een hele lieve nicht. Zo’n nicht die soepel door het leven lijkt te huppelen. Ik zie haar nog als kleine meid toen ze met haar jongere broer bij ons in huis op bezoek kwam. Ze zat op de basisschool en had het daar niet erg naar de zin. Jammer, als je het niet naar de zin hebt op je school want je moet er toch een hele tijd doorbrengen. Ze was bij ons en ik was net schoolmeester geworden. Ik had net ontdekt dat ik kinderen nieuwsgierig kon maken door met een handpop verhalen te verzinnen. Ook voor haar. Een handpop kwam tot leven en ze praatte met hem terwijl ik als bespeler keek. Grote bruine ogen had ze, mijn nicht. Hele grote mooie bruine ogen waarin je de wereld kon zien. Ogen waarin je pretlichtjes zag gloeien. Ogen die door je heen keken, die plezier zagen en beleefden. Ogen die ademloos konden kijken, die luidruchtig konden genieten en nieuwsgierig ontdekten. Ogen die door niets te zeggen alles zeiden. Haar ogen werden ouder maar bleven vrolijk sprankelen, bleven dapper de wereld in kijken. Ze had de ogen van alle kinderen die bij ons op school rondlopen, die aan het werk zijn, die met taal bezig zijn en met rekenen, die voor het eerst Engels krijgen en hun eerste stappen in de gang zetten, die leren lezen en die in de gymzaal onwennig om zich heen kijken, die huppelen en springen, die knikkeren en voetballen, die glijden van de glijbaan en klauteren op het speeltoestel.
De handpop liet lachen, liet praten, liet genieten en ik genoot van mijn nicht.
Mijn nicht Marisse, die kapster werd en verliefd. Mijn nicht Marisse, die een kind kreeg, een dochter met grote bruine ogen, dezelfde ogen als haar moeder, als Marisse. Een paar weken geleden zag ik ze nog, allebei met de grote heldere ogen.
Nu niet meer, nooit meer. Mijn nicht Marisse is dood, vermoord, en haar dochter Isra van drie, mijn achternicht, is ontvoerd, is het land uit. Het stond in alle kranten en was zelfs op de televisie. Mijn voorbereiding op het nieuwe schooljaar was anders, gebroken. Marisse was een schatgraver, een meid die met haar heldere ogen mensen bekeek, die mensen snel vertrouwde en open was. Ze was net zoals de kinderen die ik heb geprobeerd zo levendig mogelijk te beschrijven in mijn schatgravers, ze was net zoals de kinderen die door hun fantastische opmerkingen en speelse gebaren mijn pen steeds weer in beroering bracht. Er lopen genoeg schatgravers rond op deze fantastische aardbol. Vind ze, kijk ze in de ogen en geniet!

Bovenstaande ‘schatgraver’ schreef ik negen jaar geleden!
Ik plaats hem nu weer!
Vanavond, 26 november… opsporing verzocht!
Omdat sommige verhalen geschiedenissen zijn die onder je huid gaan zitten!

Jelte

ps ik schreef de afgelopen tijd aan een roman over Friso waarbij het ook gaat over loslaten, ouder/kind en onvoorwaardelijke liefde -> Friso

22 gedachten over “Marisse

  1. ik herinner het me nog als de dag van gisteren… er was bovendien een link met een bekende van mijn dochter, hoewel ik dat niet precies meer weet maakte het dat extra dramatisch…veel sterkte en succes met de uitzending van vanavond!
    groet,
    Ria Kamphuis-van Donderen

  2. Wij leven met de familie v.d. Burg mee en zullen de uitzending volgen.
    Heel veel sterkte gewenst!

  3. Met Marisse heb ik een paar maanden mogen werken.
    In deze tijd ging ze net samen wonen met de vader van Isra.
    Marisse was altijd spontaan en gezellig.
    In deze tijd had ik veel aan haar als nieuwkomer in die kapsalon.
    Ik denk toch regelmatig aan haar, haar dochtertje en aan haar ouders.
    Ik hoop zo dat Isra terug komt!!
    Ga vanavond zeker kijken!!
    sterkte…

  4. Geachte Jelte, tranen stromen over mijn wangen als ik je ‘schatgraver’ lees. Ik ken het verhaal door en door. Via een andere nicht en de grootouders van Isra. Wij waren samen in Den Haag om een petitie in te dienen… We liepen samen de stille tocht met witte T-shirts. Zij voor Isra en alle andere kinderen. Ik voor mijn (bizar genoeg op dezelfde dag als Isra in 2004) ontvoerde kinderen Ammar en Sara en alle andere ontvoerde kinderen. Mijn kinderen kwamen eind december 2006 nadat ze in juni 2006 naar de ambassade waren gevlucht weer thuis. Getraumatiseerd… En gebroken… Maar ik had ze terug. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan Isra en alle andere kinderen denk. Elke avond brand hier een kaarsje. Voor slachtoffers en achterblijvers (ook slachtoffers) . Diepe respect en bewondering voor je geschreven woorden van pijn verdriet en liefde voor je familie. Ik ga vanavond zeker kijken. En hoop en wens nog elke dag dat Isra haar lieve familie herenigd mogen worden.
    Vriendelijke groet,
    Janneke

  5. We gaan vanavnd zeker kijken!!
    Heel mooi geschreven!!
    Maris was een schat!! Een lieve collega en super vriendin!! We hebben veel leuke momenten gehad!! En ook veel momenten met steun aan elkaar…
    Tot die ene dag kan het als de dag van gister herinneren dat ik met haar had afgesproken… Wat een verschrikkelijke dag!!!
    Een topper was en is maris!!! En niemand zal haar vergeten en in gedachten bij jullie als familie zijn… En isra!!!

      1. Dat doen we ook zeker… Elke keer als ik de foto zie van maris en isra samen die is bij mijn visagie curcus genomen… Zon leuke dag hadden we!! En alle andere mooie foto’s wat we samen hebben…
        Mooie herinneringen!!!! Zal haar nooit vergeten!!! Mis haar ook heel erg!!!

  6. Marisse was mijn buurmeisje. Zo’n lieve meid.
    Ik hoop zo dat Isra snel naar Nederland gehaald kan worden.
    In de armen van haar warme familie, die zo naar haar verlangen.
    Ik ga zeker kijken vanavond.

  7. Ja wat moet je hier nu schrijven, woorden kunnen niet beschrijven wat jullie als familie en vrienden is aangedaan.
    Marisse was mijn vriendinnetje op de Mavo, en we hebben een super tijd gehad. Een heerlijke meid die aan alle kanten sprankelde, met haar super mooie ogen.
    Haar gezin heeft altijd veel indruk op mij gemaakt, wat een warmte!!!!
    Dit gun je niemand, en ik hoop dat er eindelijk eens rust mag komen en Isra vinden!
    Strekte iedereen….
    Ik ga kijken

  8. Ik ga hem delen, mijn oud collega op de dag dat zij acuut met zwangerschap verlof moest begon ik aan m’n bbl opleiding in de salon..haar nichtje was mijn mentor..tevens waren we dorps genoten..veel meegekregen in die tijd de moord was een schok een hele grote!! Sterkte familie! Hopen dat er gauw dingen opgelost mogen worden en isra terug mag komen bij mensen die van d’r houden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *